Анкери за бетон: видови, примена и правилна монтажа

Кога се користи клинест, чаурест или хемиски анкер и што е потребно за сигурно прицврстување во бетон.
Што го разликува анкерот од обичната типла
Анкерите се наменети за поголеми товари и посигурно поврзување со носечката подлога. Тие се користат за челични конструкции, конзоли, машини, огради, носачи и други елементи каде што олабавувањето може да предизвика штета или опасност. Носивоста зависи од видот на анкерот, квалитетот на бетонот, растојанието од рабовите и точноста на монтажата.
Најчести видови анкери
Клинест анкер: се шири при затегнување и е погоден за цврст бетон.
Чаурест анкер: има поширока зона на ширење и е практичен за различни монтажни елементи.
Анкер завртка: се навртува директно во правилно издупчен бетонски отвор.
Хемиски анкер: користи смола и навојна шипка; добар е за високи товари и близина до рабови кога системот го дозволува тоа.
Подготовката на дупката е половина од работата
Дупчете со бургија со точен дијаметар и до длабочина препорачана за анкерот. Дупката мора да биде права. По дупчењето исчистете ја прашината со четка и дување или правосмукалка. Остатоците ја намалуваат контактната површина и можат значително да ја намалат носивоста, особено кај хемиските анкери.
Механичкиот анкер затегнете го со препорачаниот вртежен момент. Претерано затегнување може да го оштети анкерот или бетонот, додека недоволно затегнување не ја активира правилно зоната на ширење.
Рабови, растојанија и безбедност
Не поставувајте анкер произволно блиску до раб на бетонската плоча. Потребното растојание меѓу анкерите и од работ зависи од системот. За носечки, динамички или надглавни прицврстувања секогаш користете сертифициран производ и проектантска пресметка.
Избрано за оваа тема

